سرخط خبرهای سازمان

یادداشت الهه موسوی به مناسبت دومین جشنواره ادبی مادرم زمین

حال زمین خوب نیست و طبیعی است که حال ما ساکنان زمین نیز خیلی زودتر از آنچه که فکرش را می کنیم به هم بریزد. حتی اگر به آمارها اعتماد کنیم این اوضاع نابسامان و حال بد مادرمان زمین را می فهمیم.

از دست رفتن نیمی از جنگل های زمین، نازکی و آسیب به لایه ازن که چتر حفاظتی زمین در برابر اشعه ماوراء بنفش آفتاب است؛ آلودگی آب اقیانوس ها و نیز افزایش سطح آنها در اثر گرم شدن زمین و تغییر اقلیم در تمام نقاط کره خاکی مان مشاهده می شود. بسیاری از رودخانه ها خشک شده اند و بعد از خشک شدن دریاچه آرال، خشکی دریاچه ارومیه در کشور ما از بزرگ ترین فجایع زیستی قرن است که نقشه زمین را تغییر داده است. تمام ساکنان حاشیه و اطراف این دریاچه ها و رودهای خشک شده ناگزیر به مهاجرت هایی هستند که برای شان نتیجه ای جز آوارگی، فقر و حاشیه نشینی نخواهد داشت.

اگر مراقب حال مادرمان زمین نباشیم حال ما نیز هیچ وقت خوب نخواهد شد. زمین بستر زندگی ما آدم هاست و تمام جریان حیات در این بستر اتفاق می افتد. اگر دست از دستکاری تمامیت خواهانه و پول پرستانه از مادر و بستر زندگی مان برنداریم خیلی زود، مادر از دست خواهد رفت و ما نیز خواهیم مرد؛ با فلاکت و نکبت و رنج و عذاب نه مرگی طبیعی در چرخه حیات. چرا که مادرمان زمین، قواعد و قانونمندی های خاص خودش را دارد که نخستین اصل آن، احترام به طبیعت و رعایت الزامات محیط زیست است.


الهه موسوی
روزنامه نگار فعال محیط زیست

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

بالا