سرخط خبرهای سازمان

صفه را تعطیل کنید! رضا صادقیان

شهردار اصفهان، اعضای هیات مدیره شرکت توسعه مجتمع‌های سیاحتی، فرهنگی و ورزشی سپاهان و شخص مدیر عامل شرکت به جای بحث کردن با فعالان محیط زیست و خرد کردن اعصاب خودشان و نرسیدن به نتیجه‌ای کاربردی، کلید برق مجموعه گردشگری صفه را در اولین فرصت بفشارند و همه جا را خاموش کنند و اجازه ورود خودروها را به پارکینگ ندهند.
طی سال‌های گذشته و حتی امروز و در همین لحظه، فعالان محیط زیست شهر اصفهان در راستای رسیدن به «تفرجگاه طبیعی» و کاهش حوادثی که برای کوهنوردان غیر حرفه‌ای، شهروندان و تخریب کوه در نیم قرن و یک قرن آینده اتفاق خواهد افتاد (در مورد این بازه زمانی نظر واحدی وجود ندارد!)؛ عقیده دارند تله کابین صفه تعطیل شود، از ورود کوهنوردان غیر حرفه‌ای به کوه جلوگیری به عمل آید، فضا سازی و به عبارتی ساخت و ساز در دامنه کوه و یا هر نقطه‌ای از آن و با هر نام و نشانی انجام نشود، برگزاری جشن و شادمانی جمعی نیز در دامنه و یا ارتفاعات کوه برگزار نگردد، خودروها اجازه ورود به منطقه را نداشته باشند و… به عبارتی روشن‌تر و شفاف‌تر، هر گونه ساخت و سازی که تا این لحظه انجام شده را تخریب و کوه را می‌توان و می‌بایست به حالت نخست خود بازگرداند. حالتی که چهره طبیعی کوه صفه به آن داده شود.
چنین دغدغه‌هایی در جای خودش قابل توجه است، ولی این سخنان و حرفها در شرایطی قابل شنیدن و اجرا شدن است که حداقل چهار و یا پنج تفریحگاه همانند صفه در شهر اصفهان وجود داشته باشد. تفرجگاه‌هایی که به غیر از افزودن مقداری چمن در جهت نشستن شهروندان (صد البته از نگاه دوست داران محیط زیست چنین عملی نیز نمی‌بایست انجام شود!) چیزی در آن اضافه نشود و نمای طبیعی کوه دستخوش ساخت و ساز و تغییر نگردد. البته جای این پرسش و بهره‌جویی از تجربه جنگل‌های شمال کشور در جای خود باقی خواهد ماند، گمان کنیم تفرجگاهی ساختیم با متر و معیارهای عاشقان محیط زیست، مکانی که در آن نشانی از روشویی، دستشویی، سطل‌های بازیافت و… وجود نداشته باشد، به راستی قرار است محیط زیست با چهره طبیعی را برای مکانی که پذیرای جمعیتی بالغ بر ۱۵ هزار نفر در هفته است را حداقل در حوزه جمع‌آوری پسماند چگونه مدیریت کنیم؟!
از طرفی دیگر، در شهری مانند اصفهان و یا حتی شهرهای دیگر، برای هر شهروند چه میزان فضای سبز و تفریحی وجود دارد که رای به بسته شدن و تخریب مکان تفریحی صفه داده می‌شود؟ تقریبا هیچ! روزگاری نشستن در کنار زاینده رود به عنوان مکانی تفریحی شناخته می‌شد، حال که رودخانه خشک شد و عملا مکانی جدید برای تفریح در شهر وجود ندارد (اگر رستوران‌ها و فست‌فودها را به عنوان مکان تفریحی به حساب نیاوریم!) علاقه‌مندان کوه بفرمایند مردم به کدام نقطه بروند؟ شاید مکان و جایی وجود داشته باشد که همگان از آن بی‌خبر باشند.
بازگردیم به پیشنهاد نخست، ولی با یک تبصره کوچک. اگر فردا و یا پسین فردا شهردار و مدیر عامل منطقه گردشگری صفه تصمیم به خاموشی برق و مسدود کردن مسیر تردد خودروها اقدام کردند، لطفا تقاضا می‌شود قبل از چنین حرکتی ابتدا با فعالان محیط زیست هماهنگ کنند تا مقابل ورودی‌ها کوه و پارکینگ استقرار یافته و در جهت اقناع شهروندان با تک تک مردم گفتگو و از ورود آنان به کوه و «تفرجگاه طبیعی» آینده جلوگیری نمایند! باشد که موفق شوند.

 

یادداشتی از رضا صادقیان

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

بالا