سرخط خبرهای سازمان

بوی باران +/امداد رسانی با بالگرد بدون سرنشین| پیمان گلی

 

 

 

 

 

 

 

امداد رسانی با بالگرد بدون سرنشین (Drone and Quadcopter)

کمیسیون فناوری های نو و کارآفرینی

سازمان عدالت و آزادی ایران اسلامی

 

امروز در دنیا استفاده از این وسیله بسیار متداول شده است و حتی ایده حمل مسافر توسط آن‌ها درامارات متحده بزودی اجرا خواهد شد. نمونه‌های استفاده از پهبادهای بدون سرنشین به جنگ جهانی اول بر می‌گردد. شاید ما نمونه آن را با فیلم مهاجر در یاد داشته باشیم. و اما بالگردهای بدون سرنشین (Drone)، از سال ۱۹۷۳ اختراع شده و استفاده از آن در سال‌های اخیر رواج یافته است.

این وسایل که RPVs و UAVs هم نامیده می‌شود غیر از کاربری‌های تفریحی کاربردهای بسیار بیشتری نسبت به نسل قبلی و همینطور پهبادها دارد. یکی از ویژگی‌های اصلی علاوه بر نداشتن خلبان مستقر در وسیله، قابلیت انعطاف در پرواز و نیاز نداشتن فضا برای بلند شدن و نشستن است. همینطور نزدیک‌تر شدن به موانع و استفاده از موتور الکتریکی و نیاز نداشتن به سوخت فسیلی از دیگر ویژگی‌هاست. پایین آمدن هزینه ساخت، دسترسی به انواع نرم افزارهای هدایت با قابلیت های فراوان، بهبود موتورهای الکتریکی و دینامیک این نوع بالگردها باعث شده تا دیگر به استفاده نظامی محدود نباشند.

یکی از کاربردهای بسیار گسترده و جامع این گونه وسایل به دلیل در اختیار قرار دادن دید در لحظه از محل پرواز، شناسایی، اکتشاف و پرواز در محل‌هایی است که صعب العبور، مرتفع و خطرناک هستند. به طور حتم یکی از این کاربردها علاوه بر پیدا نمودن مختصات حادثه و شرایط آن می‌تواند امدادرسانی، رساندن تجهیزات اولیه به حادثه دیدگان و حتی حمل مصدومین باشد. اولین مساله در امداد رسانی جمع‌آوری اطلاعات و تصمیم گیری مناسب در سریعترین زمان است که کوادکوپترها می‌توانند آن را در اختیار تیم های امداد و نجات قرار دهند. طبق پژوهشی که در کوهستان انجام گرفته برای عملیات جستجو سرعت و میزان دید تا ۸ برابر سریعتر و تا ۳۲ برابر وسیع تر بوده است. آن‌ها همچنین قابلیت نزدیک شدن به سوژه‌ها در موارد خطرناک مثل حریق، مواد سمی، بهمن یا آوار را دارا هستند.

گرچه هنوز تحقیقات بر روی این نحوه از امداد ادامه دارد و چالش هایی در بکارگیری این تکنولوژی به خصوص در نحوه اجرای عملیات امدادرسانی هست اما به کارگیری آن در کشورها رو به رشد است و واضح است که روز به روز بر تجربیات فناورانه در ساخت و بکارگیری آن افزوده می شود. اتحادیه اروپا در بولولینا پروژه‌ای را به منظور بهینه سازی بالگردها برای عملیات امداد و نجات راه اندازی کرده است. در عملیات نجاتِ غریق‌های سواحل استرالیا در حال حاضر از بالگردهای حامل جلیقه نجات استفاده می شود. امریکا قوانینی را برای پرواز آنها تدوین کرده و همینطور آموزش و گواهینامه پرواز آن‌ها نیز صادر می‌گردد.

این‌که در کشور ایران و در عملیات‌های مختلف امداد و نجات مانند اطفاء حریق ساختمان پلاسکو، کشتی سانچی، امداد رسانی زلزله کرمانشاه و سقوط هواپیمای یاسوج چقدر ازین فناوری استفاده شده است بوضوح مشخص نیست و تنها می‌توان صحبت‌های پراکنده مسئولین و نمای دوربین‌های خبرنگاران را بر دوش این بالگردها دید. بدیهی است که وسیله‌ی بدون سرنشین و با قابلیت‌های نسل جدید، در کم کردن هزینه و ریسک امداد و نجات برای امدادگران و موفقیت ماموریت‌ها نقش موثری دارد. لذا برنامه‌ریزی استراتژیک و سرمایه‌گذاری سازمان های ذیربط در اینباره می‌تواند مورد توجه بیش از پیش قرار گیرد.

منابع:

https://www.iwm.org.uk/history/a-brief-history-of-drones

https://www.ft.com/content/

http://www.thedrive.com/aerial/

https://www.chroniclelive.co.uk/news/

https://www.irishtimes.com/news/ireland

https://sciencebusiness.net/network-news/

https://www.dji.com/newsroom/news/

Drones for search & rescue missions

http://dronereview.com/

Search & Rescue

https://www.robodrone.com/en/mountainrescue

http://sardrones.org/

https://dronedj.com/2017/12/13/mountain-rescuers-use-drones/

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

بالا