سرخط خبرهای سازمان

شهر مطلوبِ شهروندان، در نخستین نطق سخنگوی شورای شهر اصفهان

اختصاصی بوی باران | عضو هیات رییسه شورای شهر اصفهان در نخستین نطق صحن علنی شورا بر پایه سند شهر دلخواه ایرانیان، مختصات شهر مطلوب را برشمرد. متن سخنان مهدی مقدری، نماینده مردم اصفهان در شورای شهر در ادامه آمده است:

به نام خدا

خانم‌ها، آقایان

به این فکر می‌کردم تا برای نخستین نطق صحن علنی شورا چه بگویم. در مشورت با کارشناسان به این جمع‌بندی رسیدم تا از شهری که مطلوب شهروندان اصفهان باشد سخن به میان آورم. تا اینکه سندی به دستم رسید به نام “شهر دلخواه ایرانیان“. با مطالعه آن دریافتم هر چه آرمان و واقعیتِ زیست شهری بوده، در آن به بهترین صورت ممکن آمده است؛ و بهتر دیدم وقت حضار گرامی را با خواندن بخش‌های مهمی از آن بگیرم تا با طرح چنین دیدگاه‌هایِ مشترکِ ملی و محلی، به زودی آنها را گفت‌وگو کنیم و تلاش نویسندگان آن را به نیکی یاد نماییم. این سند کاری مشترک از هبیتات (برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد) در ایران و سازمان ملی زمین و مسکن و کمپین ملی شهری ایران است.

 

شــیوه برنامه‌ریــزی، ســاخت و مدیریــت شــهرهای‌مان در زمــان حــال، نتیجــه تلاش‌هــای مــا بــرای رســیدن بــه توســعه‌ای پایــدار و متــوازن در آینده را مشــخص خواهــد کــرد. جهانیــان درک کرده انــد کــه شــیوه برنامه‌ریــزی شــهرهای مــا جــدا از شــیوه تفکــر، رفتــار و زیســت مــردم نیســت. مــردم، نخســتین و مهم‌تریــن پیشــران تغییــر در شــهرها هســتند. آن‌هــا در مقایســه بــا هــر گــروه دیگــری حساســیت و دغدغــه بیشــتری بــه زندگــی شــهری خــود دارنــد و دربردارنــده اطلاعــات، ابتــکارات و راه‌حل‌هایــی هســتند کــه بایــد بــه آن‌هــا پرداخــت و در شــهرها بــه کار بســت. تصمیم‌ســازان و تصمیم‌گیــران بایــد توانایی‌هــای مــردم را بــاور کننــد و فراتــر از محدودیت‌هــای از پیــش تعییــن  شــده یــا پیش داوری‌هــا گام بردارنــد.

خانم‌ها و آقایان

در بزنگاهــی تاریخــی قــرار داریــم کــه جهــان ابزارهــای جدیــدی همچــون آرمان‌هــای توســعه پایــدار و دســتور کار جدیــد شــهری را در دســت دارد کــه می‌تواننــد ایــران را در حرکــت به ســوی آینــده‌ای بهتــر یــاری کننــد. باید تلاش کنیم تــا همــه دگرگون‌ســازان شــهری ایــران را بــرای دســتیابی بــه شــهرهای فراگیــر، ایمــن، تــاب‌آور و پایــدار در راســتای کیفیــت زندگــی بهتــر شــهروندان بســیج کنـیم.

۸ اصلی که در ادامه به آنها اشاره می کنم، براســاس مفاهیــم مشــترک اســتخراج  شــده از نظرهــا و پیشــنهادهای مــردم ایــران در مــورد شــهر دلخواهشــان تدویــن  شــده اند. ایــن اصــول نــه به تنهایی، بلکــه در کنــار یکدیگر شــهر دلخــواه ایرانیــان را شــکل خواهنــد داد. تردید ندارم که پس از بیان این اصول با من هم عقیده خواهید شد که آنها بیان‌گر عمق مطالبات شهروندان اصفهان نیز هست، چراکه بخشی از این پژوهش از شهروندان اصفهانی انجام شده است و هر کس که دل در گرو این شهر و شهروندانش دارد با این‌ها بیگانه نیست و چه بسا ما نمایندگان شورای شهر جدید را در تحقق همین مفاهیم انتخاب کرده‌اند.

 

  1. شهر دلخواه ایرانیان میراث را ارج نهاده و پذیرای تجدد است.
  • شــهر دلخــواه مــا، همــه فرهنگ‌هــا، مذهب‌هــا و ســنت‌ها را گرامــی مــی‌دارد، بــه مــردم هویــت فــردی و اجتماعــی بخشــیده و بــا یــادآوری خاطــرات جمعــی شــهر، بــا آن‌هــا از بازی‌هــای کهــن ایرانــی و قومیت‌هــا می‌گویــد. شــهر دلخــواه مــا، در عیــن افزایــش حــس تعلــق، بــه ایــن تنــوع و تکثــر احتــرام می‌گــذارد.
  • در شــهر دلخــواه مــا، در عیــن نظــارت، مراقبــت و هدایــت زندگــی مــدرن، جایــگاه میــراث فرهنگــیِ ســرزمینی به خوبــی شــناخته  شــده اســت و بــا تأکیــد بــر حفاظــت و توســعه توأمــان مدیریــت می‌شــود. ایــن شــهر درحالی کــه بــا زیرســاخت های جدیــد و هوشــمند تجهیــز شــده، علاقه‌منــد بــه حفــظ معمــاری و شهرســازی ســنتی و بومــی به منزلــه میراثــی بــرای آینــدگان اســت.
  • شــهر دلخــواه مــا، شــخصیتی ویــژه دارد. در ایــن شــهر بیــن جغرافیــا و فرهنــگ پیوســتگی وجــود دارد؛ به نحوی کــه بــا ایجــاد نمادهــای ارزشــمند منحصر به فــرد و نــه تکرارهــای مـلـال‌آور، شــهروندان را بــه خــود پیونــد می‌زنــد و بــه آن‌هــا اصالــت و هویتــی ویــژه می‌بخشــد.
  • شــهر دلخــواه مــا، بــه ســبب تفاوت‌هایــش جایگاهــی ویــژه در گردشــگری جهانــی دارد. ایــن شــهر پــرآوازه، بــه میهمانــان از سراســر جهــان خوش آمــد می‌گویــد و از آنــان اســتقبال می‌کنــد.

 

  1. شهر دلخواه ایرانیان امن و ایمن، دارای شبکه ارتباطی پیوسته و دسترس‌پذیر است و کاربری‌های مختلط سازگار را ترویج می کند.
  • شــهر دلخــواه مــا، شــهری پیاده مــدار و دوســتدار دوچرخــه اســت. همــه ســاکنان آن به ویــژه زنــان و کــودکان بــه فضاهــای عمومــی دسترســی دارنــد. ایــن شــهر دارای پیاده‌روهــا و پیاده‌راه‌هــای ســبز، دســترس‌پذیر و متصــل اســت.
  • شــهر دلخــواه مــا، دوســتدار ســالمندان و افــراد کم‌تــوان اســت. در ایــن شــهر افــراد دارای معلولیــت بــه اســتقلال فــردی رســیده‌اند. ایــن شــهر بــرای پیــاده‌روی همــگان به ویــژه افــراد دارای آســیب ‌بینایــی، شــنوایی، جســمانی و نیــز کــودکان و ســالمندان به خوبــی طراحــی شــده و امــن و بــدون مانــع اســت.
  • شــهر دلخــواه مــا، بــه رعایت حقــوق مــردم در طرح‌های شــهری اهمیــت می‌دهــد. ایــن شــهر از کاربری‌هــای عمومــی زمیــن محافظــت می‌کنــد و توجــه ویــژه‌ای بــه فعالیت‌هــای تفریحــی و ورزشــی نشــان می‌دهــد. در شــهر دلخــواه مــا، وســایل نقلیــه شــخصی فضاهــای عمومــی را بــه خــود اختصــاص نمی‌دهنــد. در ایــن شــهر «حــق بــه شــهر» بــه رســمیت شــناخته می شــود.
  • شــهر دلخــواه مــا، کاربری‌هــای مختلــط را ترویــج می‌دهــد. ایــن شــهر بــرای شــهروندان فعالیت‌هــای متنــوع بــا دسترســی مناســب ایجــاد می‌کنــد. در شــهر دلخــواه مــا، ســاکنان در معــرض آلودگی‌هــای صوتــی ناشــی از اتومبیــل، هواپیمــا و قطــار قــرار ندارنــد.
  • در شــهر دلخــواه مــا، اســتفاده از وســیله نقلیــه شــخصی ارزش تلقــی نمی‌شــود. همــه افــراد، حتــی مدیــران و مقام‌های دولتی مشــتاق به اســتفاده از وسایل حمل‌ونقل راحــت هســتند. در ایــن شــهر گزینه‌هــای ِهمگانــی مختلــف حمل‌ونقــل ماننــد پیــاده‌روی، دوچرخــه و حمل‌ونقــل عمومــی و خصوصــی بــرای مــردم وجــود دارد.
  • در شــهر دلخــواه مــا، وجــود «نظــم» ویژگــی اصلــی آمدوشــدهای شــهری اســت. هیــچ تداخلــی بیــن حرکــت پیاده‌ها، کالسکه کودکان، دوچرخه، ویلچر، موتورسیکلت و اتوبــوس وجــود نــدارد. در شــهر دلخــواه مــا، عبــور پیاده‌هــا از خیابــان بــر ســواره مقــدم اســت و اتومبیل‌هــا و موتورســیکلت‌ها بــازی کــودکان را بــر هــم نمی‌زننــد.
  • امنیت یک موهبت ویژه در فرهنگ ایرانی است. شهر دلخــواه مــا، امنیــت خاطر و ایمنی ســاکنانش را تضمین می کنــد. در ایــن شــهر پنجره‌هــا رو بــه خیابان‌هــای روشــن بــاز اســت، مأمــوران پلیــس بی‌درنــگ حاضرنــد و همســایگان بــه امنیت و رفــاه یکدیگر اهمیت می‌دهند.
  • شــهر دلخــواه مــا، در برابــر خطــرات مقــاوم اســت. ایمنــی شــهروندان پیش نیــازی بــرای هــر نــوع اقــدام توســعه شــهری در ایــن شــهر اســت.

 

  1. شهر دلخواه ایرانیان دارای پیوندی کارا با روستا است و تعادل منطقه‌ای را حفظ می‌کند.
  • شــهر دلخــواه مــا، بــر روســتا برتــری نــدارد و در آن شــهری و روســتایی واجــد ارزشــی یکســان‌اند. ایــن شــهر، جایگزیــن روســتا نمی‌شــود و به طــور طبیعــی بــه پیرامــون خــود متصــل اســت. ایــن شــهر بیــن مرکــز و پیرامــون تعــادل برقــرار می‌کنــد و روســتاها را منــزوی و خالــی از ســکنه نمی‌ســازد.
  • در شــهر دلخــواه مــا، منابــع و فرصت‌هــا به صــورت عادلانــه توزیــع شــده‌اند. هیــچ فــردی بــرای دســتیابی بــه موقعیــت بهتــر ناگزیر به مهاجرت نیســت. در شــهر دلخواه ما، مهاجرت یک اختیار است، اجبار نیست.
  • در شهر دلخواه ما، منابع طبیعی مناطق دیگر (آب، جنگل هــا و منابــع معدنــی و…) بلعیــده نمی‌شــوند.

 

  1. شهر دلخواه ایرانیان اقتصادی پایدار، عادلانه و جذاب با رشدی فراگیر دارد.
  • در شــهر دلخــواه مــا، هیــچ فــردی فقیــر، گرســنه و بیــکار نیســت. ایــن شــهر بــا تبعیض‌هــای گوناگــون مبــارزه می‌کنــد و بــرای همــه مــردم اعــم از بومیــان و پناهنــدگان فرصت‌هــای شــغلی آبرومنــد و یکســان فراهــم می‌کنــد.
  • در شــهر دلخــواه مــا، همــه ســاکنان از رفــاه برخوردارنــد. ایــن شــهر عــاری از نابرابری‌هــای حــاد اجتماعــی اســت. بــه دلیــل قیمــت منطقــی و متعــادل زمیــن و مســکن، هزینه‌هــای زندگــی در ایــن شــهر بــا درآمــد شــهروندان متناســب اســت.
  • شــهر دلخــواه مــا، ترویج کننــده اقتصــاد فعــال اســت و کســب‌وکارهای خــرد محلــی، ســرمایه‌گذاری و کارآفرینــی را تشــویق می‌کنــد. درآمــد حاصــل از گردشــگری از اهمیــت زیــادی در اقتصــاد شــهر دلخــواه مــا برخــوردار اســت.
  • در شــهر دلخــواه مــا، همــه مناطــق دارای فرصت‌هــای برابــر بــرای رســیدن بــه توســعه هســتند. ایــن شــهر کمتریــن تأثیــرات منفــی ناشــی از توســعه صنعتــی، حمل‌ونقــل و شهرنشــینی را تحمــل می‌کنــد.
  • شــکوفایی آینــده مــا، در دســتان جوانــان اســت. شــهر دلخــواه مــا، از نیــروی کار و کارآفرینان جوان خــود در راســتای توســعه اقتصــادی بهــره می‌بــرد.
  • شــهر دلخــواه مــا، از توانمندی‌هــای اقتصــادی زنــان، محــروم نیســت. ایــن شــهر بــا گســتراندن فرصت‌هــای شــغلی بــرای زنــان، اقتصــاد را رونــق می‌دهــد.
  • شــهر دلخــواه مــا، دست‌فروشــان شــهری و دیگــر مشــاغل غیررســمی ماننــد جمــع‌آوری زبالــه و ضایعــات، مشــاغل خانگــی و کارگاه‌هــای تولیــدی خــرد را بــه رســمیت می‌شناســد و آنــان را به نحــوی عادلانــه ســازمان‌دهی می‌کنــد کــه در عیــن افزایــش ســرزندگی فضاهــای شــهری بــه شــهروندان ســود می‌رســاند و باعــث توســعه اقتصــادی شــهر می‌شــوند.

 

  1. شهر دلخواه ایرانیان، سبز، دوستدار انرژی پاک و مناسب برای زندگی تمام موجودات است.
  • شــهر دلخــواه مــا، شــاداب و سرســبز و مملــو از درختــان ســایه‌دار و انبــوه اســت. ایــن شــهر پوشــیده از باغ‌هــا و پشــت بام‌های ســبز اســت کــه حــس طبیعــت را در فضایــی دوســتانه القــا می‌کنــد. در شــهر دلخــواه مــا، ســاختمان‌ها ســبز هســتند و بــا محیــط پیرامــون خــود هماهنگــی دارنــد.
  • شــهر دلخــواه مــا، تمیــز و ســالم اســت. در ایــن شــهر مــردم آســوده نفــس می‌کشــند و رژیــم غذایــی ســالم، قربانــی ســرعت زندگــی شــهری نمی‌شــود. ایــن شــهر عــاری از هرگونــه آلودگــی هــوا و گردوغبــار اســت. شــهر دلخــواه مــا، ســلامت روانــی و جســمانی و امنیــت غذایــی را بــرای همــگان فراهــم می‌کنــد.
  • در شــهر دلخــواه مــا، بــوی بــد زبالــه و فاضــاب بــه مشــام نمی رســد. شــهروندان ما در تولیــد زباله‌هــای غیرقابــل بازیافــت بــا کمتریــن میــزان پیش گام‌انــد؛ شــهروندان زباله‌هــای تــر و خشــک را جــدا کــرده و بــه جــای کیســه‌های پلاســتیکی از کیســه‌های پارچــه‌ای اســتفاده می‌کننــد.
  • شــهر دلخــواه مــا، در اســتفاده از انرژی‌هــای پــاک و تجدیدپذیــر پیشــتاز اســت و از منابــع طبیعــی بــه شــکلی بهینــه اســتفاده می‌کنــد.
  • در شــهر دلخــواه مــا، مــردم، حق نســل‌های آینده را در برخــورداری از منابــع طبیعــی بــه رســمیت می‌شناســند و آن را قربانــی منافــع اقتصــادی گروه‌هــای خــاص جامعــه نمی‌کننــد. در ایــن شــهر پشــت بام‌ها و دیوارهــا تــا حــد امــکان مجهــز بــه ســلول‌ها، آبگرمکن‌هــای خورشــیدی و توربین‌هــای بــادی هســتند.
  • در شــهر دلخــواه مــا، آب دارای احتــرام و جایــگاه ویژه‌ای اســت. ایــن شــهر منابــع آبــی مثــل آب بــاران را بازیابــی می‌کنــد و دارای مدیریــت یکپارچــه در نگهــداری و تخصیــص منابــع آب منطقــه‌ای اســت.
  • شــهر دلخــواه مــا، از همــه گونه‌هــای زیســتی، محافظــت می‌کنــد. در شــهر دلخــواه مــا شهرنشــینان بــه زندگــی گیاهــان و آزادی حیوانــات احتــرام می‌گذارنــد. در شــهر دلخــواه مــا، باغ وحــش زندانــی بــرای ملاقــات انســان‌ها و حیوانــات نیســت.

 

  1. شهر دلخواه ایرانیان با شهروندان سخن می‌گوید و صدای آنان را می‌شنود.
  • شــهر دلخــواه مــا، دغدغــه، مســئولیت‌پذیری و اشــتیاق شــهروندان را بــرای بهبــود شهرشــان درک می‌کنــد. ایــن شــهر بــه همــان انــدازه کــه از دانــش متخصصیــن بهــره می‌گیــرد، از نظرهــا و خواســته‌های مــردم نیــز اســتقبال می‌کنــد. درحالی کــه شــهروندان در تصمیم‌ســازی مشــارکت می‌کننــد، مدیــران پاســخگو و شــفاف هســتند.
  • در شــهر دلخــواه مــا، هــر ایرانــی عضــو یــک اجتمــاع محلــی اســت کــه در آن شــهروندان همچــون اعضــای یــک خانــواده بــه مســائل و اختلافــات شــهری اهمیــت داده و بــا اشــتراک تلاش‌هــا و منابــع خــود بــرای دســتیابی بــه سرنوشــتی مشــترک گام برمی‌دارنــد.
  • در شــهر دلخــواه مــا، مــردم مســئولان شــهر خــود هســتند. ایــن شــهر از فضاهــای عمومــی برخــوردار اســت کــه تجربــه برابــری و زندگــی بــا دیگــران را بــرای شــهروندان بــه ارمغــان مــی‌آورد.
  • قوانیــن و مقــررات، زبــان ســخنگوی شــهر دلخــواه مــا هســتند. ایــن قوانین و مقــررات، منطقی، قابل پذیرش اجتماعــی و ســازگار بــا فرهنــگ بومــی هســتند.
  • در شــهر دلخــواه مــا، همــه شــهروندان اعــم از افــرادی کــه اقامــت دائمــی یــا موقتــی دارنــد، اجــرای قوانیــن را رعایــت می‌کننــد. ایــن افــراد یکــدل و یــک زبــان بــه حقــوق شــهروندی یکدیگــر، محیط‌زیســت و میــراث فرهنگــی احتــرام می‌گذارنــد. رفتارهــای ناهنجــار اجتماعــی و ضدشــهری ماننــد خشــونت، بــا واقعیت‌هــای شــهر دلخــواه ما ســازگار نیســت.
  • شــهر دلخــواه مــا، آگاهــی و دانــش شــهری را افزایــش می‌دهــد. ایــن شــهر اندیشــه‌ها، تصــورات، نــوآوری و تمایــلات شــهروندان را بــرای خلــق فضاهــای جــذاب و حــل مســائل شــهری برمی‌انگیــزد.

 

  1. شهر دلخواه ایرانیان قابل سکونت، عدالت-محور و حیات بخش است.
  • در شــهر دلخــواه مــا، همــه ســاکنان از داشــتن مســکن آبرومنــد، متناســب بــا درآمــد، و امــن بهره منــد هســتند. همــه از دسترســی برابــر و همیشــگی بــه زیرســاخت های پایــه شــهری ماننــد آب و بهداشــت، گاز، بــرق، جمــع‌آوری زبالــه و نیــز خدمــات عمومی شــامل مدرســه، بیمارســتان، فضــای ســبز، ســینما، زمیــن بــازی، خرده فروشــی‌ها، فروشــگاه و کتابخانــه، برخوردارنــد.
  • شــهر دلخــواه مــا، از ســرمایه‌های انســانی، طبیعــی، مالــی و اجتماعــی خــود بهــره می‌بــرد و آن‌هــا را از دســت نمی‌دهــد.
  • شــهر دلخــواه مــا، بــرای همــگان زیســت‌پذیر و امیدبخــش اســت. هیچ کــس به دلیــل فقــر و تفاوت‌هــای جغرافیایــی و قومــی از شــهر دلخــواه مــا طــرد نمی‌شــود. ایــن شــهر میزبــان مراســم‌های مختلــف بــوده و همــه گروه‌هــای مردمــی را گــرد هــم مــی‌آورد.
  • در شــهر دلخــواه مــا، تفاوتــی در حقــوق شــهروندی اقشــار غنــی و فقیــر نیســت. در ایــن شــهر ارائــه خدمــات و قوانیــن بــه کاهــش جداســازی گروه‌هــای اجتماعــی می‌انجامــد.
  • در شــهر دلخــواه مــا، هیچ کــس احســاس تنهایــی و غریبگــی نمی‌کنــد. ایــن شــهر بــا همــه مهاجــران ایرانــی و غیرایرانــی و پناهنده‌هــا همچــون شــهروندان خــود رفتــار می‌کنــد و بــرای آنــان زیرســاخت‌های زندگــی مجهــز فراهــم مــی‌آورد.
  • در شــهر دلخــواه مــا، شــهروندان و مدیــران شــهری بــه کاهــش آســیب‌های اجتماعــی اهمیــت می‌دهنــد. در ایــن شــهر، دسترســی بــه خدمــات اولیــه کافــی هیچ کــس را ناچــار بــه تکدی‌گــری، اعتیــاد، کار کــودک و بی خانمانــی نمی‌کنــد.

 

  1. شهر دلخواه ایرانیان غنای حسی دارد و معنویت را رواج می دهد.
  • شــهر دلخــواه مــا، را همــگان می‌تواننــد بشــوند، ببیننــد، و حــس کننــد. ایــن شــهر ســیمایی خوشــایند و کالبــدی لطیــف دارد. ایــن شــهر حــس عشــق، شــادی و آرامــش را برمی‌انگیــزد. شــهر دلخــواه مــا، خوش آهنــگ، رنگارنــگ و دارای خــط آســمانی مشــخص و شــفاف اســت کــه مــردم می‌تواننــد در آن پرنــدگان را ببیننــد و بــه آوازشــان گــوش دهنــد. در شــهر دلخــواه مــا، پیوســتگی بصــری مناظــر حفــظ می‌شــود.
  • در شــهر دلخــواه مــا، مناظــر و چشــم اندازهای ارزشــمند دســت نخورده باقــی می‌ماننــد. ایــن شــهر محیــط طبیعــی و انسان ســاخت را در تعامــل بــا یکدیگــر قــرار داده و هم زیســتی مســالمت‌آمیز همــه موجــودات را کنــار یکدیگــر تضمیــن می‌کنــد.
  • شــهر دلخــواه مــا، دارای مجموعــه متنوعــی از ِفضاهــای بــاز امــن و مجهــز اســت کــه از دســت ســودجویان دور نگــه داشــته می‌شــوند. فضاهــای بــاز و بناهــای عمومــی به خوبــی بــا مبلمــان شــهری از جملــه جایگاه هــای آب آشــامیدنی، نیمکت‌هــا و نشــیمنگاه‌ها و مکان‌هــای بهداشــتی همگانــی تجهیــز شــده‌اند.
  • شــهر دلخــواه مــا، مهــد هنــر اســت و بــه دور از هنــر قابل تصور نیســت. موســیقی، نقاشــی، مجسمه‌سازی، تئاتــر و همچنیــن معمــاری، بخــش ارزشــمند زندگــی اجتماعــی ایرانیــان اســت. هنرمنــدان، شــهر و مناطــق رو بــه زوال را می‌آراینــد و بــر زیبایــی آن می‌افزاینــد.
  • در شــهر دلخــواه مــا، همــه مــردم اعــم از کــودکان، جوانــان، ســالمندان، افــراد کم‌تــوان و حتــی بیمــاران فرصــت و فضــای کافــی بــرای نــگاه کــردن، لبخنــد زدن و گفت‌وگــو بــا یکدیگــر دارنــد. شــهری کــه بــا وجــود تنــوع زیــاد فرهنگــی، مذهبــی و قومــی دارای انســجام اجتماعــی اســت.
  • در شــهر دلخــواه مــا، کرامــت انســانی بــه مادیــات برتــری دارد. ایــن شــهر ابــزاری بــرای ارتقــای معنویــت اســت و نــه یــک کالای خریدوفــروش. در شــهر دلخواه مــا، هیچ کــس مجــاز بــه ســود بــردن بــه ضــرر معیشــت دیگــران نیســت. در ایــن شــهر هیــچ ســاختمانی جایگزیــن میــراث و منابــع طبیعــی نمی‌شــود.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

بالا