سرخط خبرهای سازمان

سلفی و فهم نمایندگان از جایگاه نمایندگی; یادداشتی از رضا صادقیان

هیاهوی به راه افتاده در شبکه‌های اجتماعی و موج‌سواری برخی از نشریات و سایت‌های نزدیک به جریان اصولگرا از این فرصت ناب بی‌همانند، بدون شک بر بنیان استواری بنا نشده و ریشه در کنش‌ها و واکنش‌های سیاسی آنها دارد. چنانچه حرف و کلام خویش را براساس مستندات و رفتار سیاسی منصفانه پی‌ریزی می‌کردند و «ایراد» اینگونه عکس‌ها را بیان می‌داشتند جلوه مقبول‌تری داشت تا با شمشیری از نیام بیرون آورده بخاطر چند عکس به جان نمایندگان بیفتند و صدها کلمه و جمله توهین‌آمیز را درباره آنان به کار ببرند. اینکه نمایندگان مردم را به بهانه گرفتن یک عکس «حقیر»، «ذلیل»، «حقارت‌بار»، «توهین به مردم ایران» و حتی تهدید به بازداشت از سوی مدعی‌العموم کنیم نشان می‌دهد گرفتن عکس با موگرینی بهانه‌ای بیش نبوده است.

عکس گرفتن از خویش و سلفی با چهره‌های شناخته شده امری ناپسندی نیست که به اسم سلفی در پی به زیر کشیدن نمایندگان باشیم. کمتر آدمی را می‌توان یافت که در مقابل دیدن خواننده محبوب، بازیگر سرشناس و فوتبالیست مشهور عکس یادگاری نگیرد و خاطره‌ای بالا بلند از آن عکس و سلفی برای بازگو کردن در جمع‌های دورهمی نداشته باشد. از منظر شکلی سلفی پدیده نسبتا جدیدی در میان عکاس‌ها است، آنقدر جدید است که فرهنگستان زبان فارسی کلمه «خویش‌انداز» را به جای واژه سلفی برگزیده، بنابراین چندان دور از ذهن نخواهد بود که عده‌ای از شهروندان که علاقه وصف ناشدنی به این تکنیک جدید دارند و اکثر مواقع تمام موقعیت‌های خویش را با صدایی رسا به وسیله یک سلفی در شبکه‌های اجتماعی به دیگران اعلام می‌کنند خود به عنوان منتقد رفتار نمایندگان وارد میدان شده و علیه «سلفی» شورش کنند، به عبارتی همین ناشناخته بودن سلفی و دقت نداشتن در جزییات آن لاجرم برخی از حرفه‌یی‌های این نوع عکس را به آسانی از موافق به مخالف تبدیل می‌کند. مخالفت بازیگران تلویزیون و سینما با سلفی نمایندگان مجلس از این زاویه قابل فهم است.

عکس‌های نمایندگان نه از نگاه «شکلی» که از دید «محتوایی» با ایرادهایی همراه است. چنانچه نمایندگان مجلس شورای اسلامی با متانت بیشتر، دقت افزون‌تر و شکیبایی که از آنان به عنوان نماینده مردم توقع می‌رود اقدام به گرفتن عکس می‌کردند و نشانی از شور و شعف در چهره آنان قبل و بعد از گرفتن عکس دیده نمی‌شد و با حفظ دیسیپلین اجتماعی و درک جایگاه نمایندگی مجلس-سفیر فرهنگی مردم ایران در این دیدار چند دقیقه‌ای اقدام به گرفتن عکس با نماینده عالی اتحادیه اروپا می‌کردند نه تنها مورد انتقاد واقع نمی‌شدند، بلکه رفتار آنان به عنوان نمایندگان مردم بدون حاشیه‌ای به پایان می‌رسید، مانند هزاران رفتار عرفی دیگر که در دنیای سیاست به تکرار دیده می‌شود. کافیست به جای جستجوی عبارت «سلفی نمایندگان با موگرینی» و عبارت‌های مشابه واژه Politician Selfie را در اینترنت جستجو و نتایج حاصل را نگاه کنیم، بهتر متوجه می‌شویم که از در نقاط مختلف جهان و در موقعیت‌های بسیار متفاوت‌تر از عکس نمایندگان ایران با هزاران عکس سلفی سیاست‌مداران با اهالی سیاست و شهروندان عادی روبرو می‌شویم که نه تنها با انتقادی همراه نبوده بلکه به عنوان عکس‌های خبری در نشریات چاپی بازنشر شده است. به این ترتیب ایرادی در گرفتن عکس سلفی نیست، اگر هم ایرادی وارد است به خنده‌هایی از سر هیجان هست.

دیگر آنکه، فهم نمایندگان مجلس از جایگاهی که به مدت چهارسال در آن قرار می‌گیرند در صورتی که با جایگاه حقوقی آنها متناسب و در تمام لحظه‌ها شان بودن در آن مقام را به خود متذکر شوند، نه تنها در هنگام عکس گرفتن با نمایندگان کشورهای خارجی، بلکه در نحوه برخورد آنها با مردم و رای دهندگان حوزه انتخابی بسیار متفاوت خواهد بود. به همان میزان که فهم هر کدام از نمایندگان مجلس با جایگاه حقوقی و حقیقی آنان همگن‌تر باشد کمتر شاهد این نوع رفتارها و برخوردهای برآمده از هیجان آنی هستیم. بحث عکس سلفی نمایندگان مجلس با خانم موگرینی و حمله به رئیس دولت اصلاحات با کلمه «تکرار می‌کنم»، زیر سوال بردن رفتار و برنامه‌های شورای عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان و برخی از چهره‌های شناخته شده اصلاح‌طلب صرفا بهانه‌ای بود-هست در دستان نشریات اصولگرا و جای همراهی با این موج شکل گرفته در روزهایی که بحث کابینه دولت دوزادهم در جریان است، نیست.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

بالا