سرخط خبرهای سازمان

پس از لغو مکرر نشست‌های سیاسی اصلاح‌طلبان استان فارس: «سوگواره‌ی حدیث نینوا» به بزرگ‌ترین هم‌نشینی مذهبی اصلاح‌طلبان تبدیل شد + گزارش تصویری

اختصاصی بوی باران| شب هشتم و نهم محرم امسال، طعم و عطر دیگری در شیراز داشت. “حدیث نینوا” عنوان سوگواره‌ای بود که به‌اهتمام دو حزب اصلاح‌طلب در روزهای چهارشنبه و پنجشنبه، ۲۹ و ۳۰ مهرماه در سالن باشگاه فرهنگیان شیراز برگزار شد. سازمان عدالت و آزادی ایران اسلامی منطقه‌ی فارس و جمعیت زنان نواندیش شاخه‌ی فارس در حالی اقدام به برگزاری این سوگواره کردند که اجتماعات بزرگ اصلاح‌طلبان فارس و حتی سنت چندین ساله‌ی برگزاری مراسم سخنرانی و مدیحه‌سرایی در دهه‌ی نخست ماه محرم، بعد از سال ۸۸، با فشارهای فراقانونی به محاق تعطیلی رفته بود. حضور گسترده‌ی مسؤولان استانی و شهرستانی، چهره‌های شاخص احزاب، دانشگاهیان، فعالان فرهنگی و مطبوعاتی و همراهی استانداری، فرمانداری و نیروی انتظامی در برگزاری آرام و بی‌تنش این سوگواره نشان از آن داشت که نسیم اعتدال، با تأخیری دوساله در فارس و شیراز هم به وزش درآمده است. در این سوگواره، عبدالمجید معادیخواه، وزیر فرهنگ و ارشاد اسبق جمهوری اسلامی و دکتر محمدابراهیم انصاری لاری، استاندار فارس در دولت اصلاحات، به سخنران پرداختند و جمعی از شاعران آیینی پرآوازه‌ی استان فارس اشعاری در مدح و ثنای امام حسین (ع) و سوگ شهادتش قرائت کردند.

اسلام دین قلم است نه شمشیر

سخنران شب اول «سوگواره‌ی حدیث نینوا» حجت‌الاسلام و المسلمین عبدالمجید معادیخواه بود. پیش از آغاز سخنرانی وی، مسعود رهبری، رئیس شورای منطقه‌ی سازمان عدالت و آزادی منطقه‌ی فارس و دبیر اجرایی «سوگواره‌ی حدیث نینوا»، با اشاره به فضای غبارآلود چندسال گذشته‌ی استان فارس، گفت: در سال‌های گذشته، حتی اجازه‌ی برگزاری مراسم عزاداری در ایام محرم نیز احزاب و تشکل‌های اصلاح‌طلب سلب شده بود. در هر محرم و عاشورا، حسرت می‌خوردیم که چرا امکان عزاداری و درس آموختن از قیام عاشورا با قرائت اصلاح‌طلبانه وجود ندارد.

وی ادامه داد: با وزش نسیم اعتدال در کشور و استان، توانستیم بعد از چند سال وقفه، سنت حسنه‌ی گذشته را احیا کنیم و سوگواره‌ای منطبق با سلیقه‌ی اصلاح‌طلبان و نواندیشان دینی در بزرگ‌داشت حضرت اباعبدالله الحسین (ع) برگزار کنیم.

وی در پایان، یاد جانباختگان فاجعه‌ی منا و به‌ویژه مهندس حاج وحید اسلامی را که از چهره‌های شاخص اصلاح‌طلب استان بود، گرامی‌داشت.

پس از عرض خیرمقدم دبیر اجرایی سوگواره، نوبت به سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین معادیخواه، پژوهشگر تاریخ اسلام و وزیر اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی رسید تا به تشریح و تبیین ابعاد ناگفته‌ی واقعه‌ی نینوا بپردازد. وی در ابتدا با اشاره به حادثه‌ی منا در ایام حج امسال، گفت: در این مراسم، مناسب دیدم به بیان دو روایت تاریخیِ تأثیرگذار در جریان کربلا بپردازم که در منا اتفاق افتاده است.

معادیخواه در بیان ویژگی‌های معاویه در حکومت‌داری، اظهار داشت: معاویه برخلاف خلفای قبل از خود، به همسویی دین با سیاست اعتقادی نداشت و به قول امروزی‌ها سکولار بود. ازهمین‌روست که در تمام طول ۲۰ سال یکه‌تازی خود در حکومت بر جامعه‌ی اسلامی، فقط دو بار به حج رفت؛ یک بار در زمان شهادت مولا علی (ع) به مکه رفت که قدرت خود را به مسلمانان نشان دهد و بار دوم با تشریفات مفصل و به‌همراه حسین بن علی (ع)، عبدالله بن عمر، عبدالرحمان بن ابوبکر و عبدالله زبیر، که در ظاهر، آن شخصیت‌ها را در طول سفر، به‌شیوه‌ی خاصی تکریم و احترام می‌کرد تا تظاهر کند که با بزرگان صحابه زاویه‌ای ندارد.

این پژوهشگر تاریخ ادامه داد: در همین سفر، معاویه شبانه و دورازچشم مردم، آن سه نفر را به نزد خود خواند و در جلسه‌ای محرمانه و خصوصی، به‌ آنها گفت: «فردا در منا سخنرانی می‌کنم و گردن هر کس را که کوچک‌ترین واکنشی به سخنانم نشان دهد، همانجا با شمشیر خواهم زد». معاویه فردای دیدارش با فرزندان صحابی و خلفای قبل از خود، در منا برای حجاج سخنرانی کرد و ضمن اعلام ولایت عهدی یزید، ادعا کرد که این تصمیم با کسب رضایت و نظر بزرگان صحابه و تابعین است. وی با اشاره به سکوت امام حسین (ع) در این مجلس، علت خودداری امام را بی‌نتیجه بودن اعتراض در آن مقطع و شکسته‌شدن حرمت بیت‌الله الحرام دانست و اظهار داشت: اگر امام در آن مجلس اعتراض می‌کرد، خونش ریخته می‌شد بدون این‌که بتواند ذهن مردم را نسبت به توطئه‌ی معاویه روشن کند.

معادیخواه ادامه داد: شواهد نشان می‌دهد که این اقدام معاویه از حلیه‌های مروان بن حکم نشأت می‌گرفت، چراکه او خود را به جانشینی معاویه شایسته‌تر می‌دانست و تلاش می‌کرد با هر ترفندی معاویه و یزید را در مقابل اصحاب و تابعین قرار دهد.

نویسنده‌ی کتاب «تاریخ‌ اسلام‌ عرصه‌ی‌ دگراندیشی‌ و گفتگو»، خاطرنشان کرد: امام حسین (ع) در واکنش به اقدام معاویه، سال بعد در موسم حج، همه‌ی اصحاب و تابعین پیامبر را در منا جمع کرد و نامه‌ای بسیار تند خطاب به آنها منتشر کرد که متأسفانه بخش ناقصی از آن در کتب تاریخی باقی مانده است.

وی با بیان گوشه‌ای از طرفندهای حیله‌گرانه‌ی معاویه برای به سکوت واداشتن علمای زمان، بیان کرد: معاویه با برنامه‌ریزی‌های پرهزینه و پیچیده، بسیاری از علمای صدر اسلام را گرفتار کرده بود تا آنجا که جای بزرگانی چون عبدالله بن عباس در حادثه‌ی کربلا خالی بود. امام حسین (ع) قبل از قیام عاشورا، مشخصاً با دو نفر، یعنی عبدالله بن عمر و عبدالله بن عباس وارد مذاکره شد، اما هیچ‌کدام حاضر به همراهی با امام نشدند، درحالی‌که هردو به بی‌کفایتی یزید باور داشتند.

نویسنده‌ی کتاب «خط‌ و فرهنگ‌ حکومت‌ اسلامی‌« با بیان این‌که در صورت همراهی علمای صدر اسلام با امام حسین (ع) ورق در کربلا برمی‌گشت، ادامه داد: معاویه برای این‌که به یزید رنگ و بوی حجازی داده باشد، دختر عبدالله بن عباس را به عقد یزید درآورد و همین وصلت، دست و پای صحابی بزرگی چون عبدالله بن عباس را در قیام کربلا بست.

وی خاطرنشان کرد: ترفندهایی همچون اصرار ابن‌زیاد بر فرماندهی ابن‌سعد در جنگ با حسین (ع) با آن سابقه‌ی پدرش در صدر اسلام، تنها برای فریب افکار عمومی و مشروعیت بخشیدن به قتل امام حسین (ع) بود.

این محقق تاریخ اسلام در بیان شرایط اجتماعی قبل و بعد از قیام امام حسین (ع) گفت: واقعیت این است که در تمام منابع شیعی و سنی، بیشتر از ۳۰ یا ۴۰ صفحه مطلب از حسنین (ع) و حتی پیامبر (ص) و خلفای راشدین باقی نمانده است و کتابی همچون نهج‌البلاغه تنها ۵۰ ساعت از عمر مبارک امیرالمومنین (ع) را روایت می‌کند.

وی با ابراز تأسف از تعطیلی قلم به بهانه‌ی حفظ قرآن در صدر اسلام، ابراز کرد: دینی که بلندترین و افتخارآفرین‌ترین تعابیر را در مورد اهمیت قلم دارد، امروز دین شمشیر معرفی می‌شود، درحالی‌که حق این بود که مبعث رسول اکرم (ص) را جشن قلم بنامند.

نویسنده‌ی کتاب «خورشید بی‌غروب‌ نهج‌البلاغه»‌ افزود: اگر دعای عرفه با آن مضامین خاص را کنار بگذاریم، مطالب قابل توجهی در مورد امام حسین (ع) در منابع شیعه و سنی نداریم. نمی‌شود دو دهه دو شخصیت مثل حسن (ع) و حسین (ع) در بین مسلمانان زندگی کنند و هیچ اثری از آنان نداشته باشیم.

وی هجرت امام حسن(ع) از عراق به مدینه را هجرت سوم در تاریخ اسلام نامید و گفت: اگر کسی قیام امام حسین (ع) را جدا از صلح امام حسن (ع) بداند، سخت در اشتباه است.

این مدرس تاریخ اسلام با اشاره به برخی رفتارهای معاویه خاطرنشان کرد: همه از داستان معاویه غافل‌اند، درحالی‌که اگر صلح حسن (ع) با درایت و حزم حسین (ع) امضا نمی‌شد، چیزی از اسلام باقی نمی‌ماند.

وی با بیان این‌که هجرت امام علی (ع) از مدینه به عراق، با هدف انجام اصلاحات علوی در جامعه بود، ادامه داد: هجرت امام حسن (ع) از عراق به مدینه هجرت سومی در اسلام بود که شالوده‌ی خط امامت را گذاشت و حماسه‌ی عاشورا در امتداد همین خطی است که حسنین (ع) به یادگار گذاشتند.

مهم‌ترین پیام نبوت در اسلام، آزادی انسان‌ها است

دومین شب «سوگواره‌ی حدیث نینوا» شاهد حضور چهره‌های شاخص دولتی، سیاسی و فرهنگی استان فارس بود. فرماندار شیراز، رئیس سازمان آموزش و پرورش استان فارس، رئیس مرکز اسناد و کتابخانه‌ی ملی فارس و رئیس دانشکده‌ی الهیات دانشگاه شیراز از چهره‌های برجسته‌ی حاضر در سوگواره بودند.

در ابتدای این مراسم، احد دهبزرگی شاعر پرآوازه‌ی استان فارس، در مدح و ثنای شهدای کربلا، شماری از سروده‌هایش را قرائت کرد. پس از شعرخوانی او و آوازخوانی یکی از هنرمندان شیرازی، نوبت به سخنرانی دکتر محمدابراهیم انصاری لاری، استاندار فارس در دولت خاتمی رسید.

انصاری لاری در تبیین شرایط اجتماعی و فکری دوران معاویه به گفته‌ی یکی از محققان غربی اشاره کرد و اظهار داشت: در زمان معاویه، دوران جدیدی از حکم‌رانی آغاز شد؛ دورانی که حقیقت دین کنار گذاشته شد و جمهور مردم از صحنه غایب بودند. هیچ نسبتی بین مردم و حکومت در باب آزادی، آگاهی، نقد و نظارت و… نبود؛ بلکه حضور مردم صرفاً برای اطاعت بود. وی افزود: در طول بیست سال حکومت معاویه، او با ترویج تفکرات انحرافی و جعل احادیثی با مضمون اطاعت بی‌چون و چرا از سلطان، ولو سلطان جائر و جابر، به مردم چنین باورانده بود که جز تسلیم محض، کار دیگری نمی‌توانند انجام دهند. کاری که معاویه با مردمش کرد از جنس کاری بود که فرعون با مردمش کرد. فرعون ابتدا مردمش را تخفیف داد، سبک‌مغز کرد تا از او اطاعت کنند. این در حالی است که از دیدگاه امیر مؤمنان (ع) در نهج‌البلاغه، اگر پیوند بین مردم و حکومت از جنس انسانیت، عقلانیت، آزادی و آگاهی نباشد، آن حکومت قابل بیعت نیست.

این مدرس دانشگاه ادامه داد: از وقتی امام حسین (ع) با یزید بیعت نکرد، فصل جدیدی در تاریخ اسلام شروع شد و سرنوشت‌ها تحت تأثیر امتناع امام از بیعت قرار گرفت.

وی با بیان این‌که بیعت‌نکردن امام حسین (ع) با یزید، یک استراتژی روشن و امتناع قطعی بود، خاطرنشان کرد: حتی اگر امام حسین (ع) مسؤولیت اجتماعی بزرگی در قالب امر به معروف و نهی از منکر نداشت، به لحاظ شخصیت ممتاز فردی و عالی انسانی و حیات معنوی خود، زیر بار چنین بیعتی با یزید نمی‌رفت.

به اعتقاد استاندار پیشین فارس، امام حسین (ع) احساس کرد زیر سایه‌ی حکومت یزید، حداقل‌های استانداردهای یک زندگی اخلاقی و معنوی برای افراد عادی وجود ندارد چه رسد به امام حسین (ع).

وی ادامه داد: امام حسین (ع) با امتناع از بیعت با یزید، از شخصیت ممتاز فردی و عالی انسانی خود دفاع می‌کند، درحالی‌که می‌دانست در صورت بیعت با یزید، باید دست از عظمت و شرافت و مجد خود بشوید.

این فعال سیاسی و دانشگاهی با بیان این‌که امام حسین (ع) دلش به عشق‌بازی با معشوق ازلی و ابدی خوش است ادامه داد: امام با استقبال از شهادت، از زنجیر و شرایط نکبت‌باری که یزید برای مردم به ارمغان آورده بود، خود را خلاص کرد و اینجاست که برای امام، چنین زندگی بیش از این نمی‌ارزد.

انصاری لاری آزادی انسان‌ها را مهم‌ترین پیام نبوت در اسلام دانست و افزود: چطور امامی که به خاندان نبوت وصل است می‌تواند خود را در غل و زنجیر یزید نگه دارد؟

وی با اشاره به اهمیت حضور و تأثیرگذاری شخصیت ممتازی همچون امام حسین در جامعه‌ی صدر اسلام، ابراز کرد: امام حسین با اشرافی که به شرایط موجود زمان خود دارد، می‌داند که امتناع‌کردن از بیعت یزید، مثل «نه» گفتن یک فرد عادی یا حتی نه گفتن فرزندان عمر و زبیر نیست. ممکن است فردی نه بگوید، ولی در ابتدا قصد قیام و شورش نداشته باشد، ولی برای مخاطبان، این نه گفتن پیام قیام دارد؛ بنابراین امام می‌دانست که هزینه‌ی نه گفتن به یزید را جز با خون خود پرداخت نمی‌کند.
انصاری لاری با بیان این‌که امام حسین (ع) بیعت نکرد، چون نمی‌خواست رأی و عقیده‌ی خود را بفروشد، ادامه داد: امام حسین (ع) در خانواده‌ای بزرگ شده که با مرگ و شهادت مأنوس است؛ بنابراین نگاهش به مرگ، عارفانه است و با محدودیت‌های حکومت یزید، حاضر نیست حیات ماورایی خود را از دست بدهد. بنابراین مرگ را بر حیات زیر سایه‌ی یزید ترجیح می‌دهد.

استاندار پیشین فارس با بیان این‌که امام حسین هرگز راضی نشد کرامت و آگاهی و آزادی انسان‌ها را زیر پا بگذارد، به بیانات امام (ع) در شب عاشورا و در جمع یاران خود اشاره کرد و گفت: شب عاشورا امام حسین (ع) از یاران خود می‌خواهد که اگر کسی دینی بر گردن دارد، معرکه را برای ادای دین خود ترک کند؛ یعنی امام حسین (ع) ادای دین را بر شهادت فی سبیل الله در کنار شخصیت ارجمندی چون امام حسین ارجح می‌داند.

وی با انتقاد از کم‌توجهی به ظرافت‌های اخلاقی قیام عاشورا ابراز کرد: اگر امام حسین (ع) از دین و اصلاح جامعه حرف می‌زند، بر مبنای کرامت انسان‌ها است و در شب عاشورا که حضور یک نفر هم برکتی برای روحیه لشکریان امام بود، دیانت و امامت را خارج از آگاهی و آزادی پیروانش تبلیغ نمی‌کند.

این استاد دانشگاه با بیان اینکه امام حسین (ع) در لحظه‌لحظه‌ی حرکتش، شریعت و انسانیت را فراموش نکرد، ادامه داد: اگر زیست اخلاقی و اخلاق در حرکت امام نبود، هیچ چیزی در اسلام نداشتیم و اگر جغرافیای فرهنگی و سیاسی عاشورا را از اسلام حذف کنیم، چیزی از اسلام باقی نمی‌ماند.

وی در بخش دیگری از سخنان خود، با گرامی‌داشت یاد شهدای حادثه‌ی منا، به‌ویژه شهید حاج وحید اسلامی، یکی از چهره‌های شاخص اصلاح‌طلب استان، گفت: این حاثه من را یاد فاجعه‌ی سال ۶۶ مکه انداخت که به عنوان ناظر بعثه‌ی امام (ره)، در مکه حضور داشتم و از نزدیک، شاهد سفاکی و رفتار خشن آل سعود بودم. بنابراین پس از بازگشت، تلاش کردم ریشه‌های آل سعود را پیدا کنم که نتایج آن تحقیق در روزنامه‌ی جمهوری اسلامی در همان سال، منتشر شد.

وی ادامه داد: وقتی در دالان تاریک تاریخ، ریشه‌ی وهابیت و آل سعود را جستجو کنیم، به نام آشنا و سراسر ننگ بنی‌امیه می‌رسیم و عجیب نیست که امروز این رژیم به‌رغم جان‌دادن چندین هزار نفر بی‌گناه، به‌سادگی از کنار آن می‌گذرد و حاضر به عذرخواهی هم از جهان اسلام نیست.

وی با تشریح شخصیت ابوسفیان و معاویه در شکل‌گیری حکومت بنی‌امیه گفت: در دوران معاویه، حقیقت و جوهره‌ی دین کنار گذاشته شده بود و جمهور مردم از صحنه غائب بودند و به‌قول امام حسین (ع) هیچ نسبتی بر مبنای انسانیت و عقلانیت و آزادی و آگاهی بین مردم و معاویه نبود؛ بلکه مردم فقط برای اطاعت در صحنه بودند.

انصاری لاری خاطر نشان کرد: مردم زمان معاویه مسخ شده و فاقد انسانیت و شخصیت بودند و معاویه فرعون وار انسانیت در جامعه را تخفیف داد تا آنها را به اطاعت محض وادارد.

در این مراسم که با شعرخوانی جمعی از شاعران آئینی همراه بود، حجت الاسلام دکتر کاکایی رئیس دانشکده‌ی الهیات دانشگاه شیراز به ذکر گوشه‌ای از مناقب اهل‌بیت (ع) و عباس بن علی (ع) در حادثه‌ی عاشورا پرداخت.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

photo_2015-10-24_00-13-02.jpg

photo_2015-10-24_00-14-25.jpg

photo_2015-10-24_00-14-36.jpg

photo_2015-10-24_00-15-45.jpg

photo_2015-10-24_00-15-57.jpg

photo_2015-10-24_00-16-30.jpg

p_o_2015-10-24_00-15-45.jpg

photo_2015-10-24_00-16-55.jpg

photo_2015-10-24_00-17-50.jpg

photo_2015-10-24_00-18-00.jpg

photo_2015-10-24_00-18-06.jpg

photo_2015-10-24_00-18-30.jpg

photo_2015-10-24_00-18-35.jpg

p_o_2015-10-24_00-16-55.jpg

photo_2015-10-24_00-16-50.jpg

photo_2015-10-24_00-18-25.jpg

photo_2015-10-24_00-18-41.jpg

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

بالا